Laatste nieuws:
Nieuwe Parochie in Friesland »
Kerstvieringen in Coronatijd »
PAASBOODSCHAP 2020 van Patriarch Kyriel »
Aartsbisschop Johannes wordt Metropoliet »
Agressieve houding Oecumenisch Patriarchaat blijft voortduren »
Nieuwsarchief »
 

Uitbreiding parochie

Na het parochiefeest in 2019 hield het actieve leven van de parochie van de Heilige Panteleimon te Kollumerpomp op te bestaan. Aartspriester Nikolaas was te oud en te ziek om dit zware en heilige werk voor te zetten; iets wat hij met grote liefde heeft gedaan. In het verleden was wel een wens om een ander kerkgebouw te zoeken, en daar de parochie voort te zetten; Vader Johan zou dan t.z.t. Vader Nikolaas opvolgen. Deze wens is in de fase “het-zou-mooi-zijn” blijven steken, maar ondertussen bleef deze gedachte broeien onder de oppervlakte.

Op de terugweg van dit parochiefeest zaten twee priesters, V. Boris en V. Josef, met elkaar te overleggen of het mogelijk zou zijn om deze parochie toch voort te zetten. Priester Johan werd benaderd met de vraag of hij eventueel de dienstdoende priester zou willen zijn. Hierbij kwam de oude wens van vroeger weer tevoorschijn. Bovendien rees de vraag in hoeverre de “oude” parochianen na zo’n lange tijd nog zouden willen instappen in een nieuw op te richten parochie. Aartspriester Josef zei op een keer: “We beginnen gewoon; als een roepende in de woestijn. Zo zijn de meeste parochies in Nederland ontstaan door gewoon te beginnen”. Het werd het Leidmotiv van priester Johan: Als een roepende in de woestijn. We zoeken een kerk, en we gaan gewoon aan de slag; in het Coronatijdperk, en tegen beter weten in. Een tijdpad van vijf jaar werd uitgestippeld, want er moesten vele zaken geregeld worden.

Een mens wikt, maar God beschikt !!!

Onze hele tijdsplan konden wij in de prullenbak gooien. De gebeurtenissen volgden elkaar zeer snel op: het bezoek van Vader Johan aan onze Metropoliet Johannes; zijn zegen over het heroprichten van een parochie in Friesland. Maar ook het gesprek van Vader Johan met zijn vroegere mentor Aartspriester Nikolaas. Hij stimuleerde om elders een kerkgebouw te zoeken en de parochie her op te richten met een andere patroonheilige. Kortom: hij heeft een steen gelegd, en hij wilde dat wij daarop verder zouden bouwen.

Nu moesten we op zoek naar een kerkgebouw; wederom met hulp van boven is het gelukt.  

Een historische Kerk in Hiaure op de Hantumerwei 4 mogen wij huren; hier mogen wij de parochie van Kollumerpomp heroprichten. Het zal een andere naam krijgen; het zal een andere patroonheilige krijgen, omdat de kapel van de H. Panteleimon in Kollumerpomp blijft bestaan, zodat het mogelijk blijft om incidenteel daar de Heilige Diensten te vieren.

De Kerk is een historische Kerk; wie hier meer over wilt lezen kan terecht bij: https://www.kerkhiaure.nl/. Omdat wij niets mogen veranderen aan het interieur, zullen we elke keer een mobiele “Iconostase” moeten plaatsen. Ook kunnen we Iconen plaatsen op de rand langs de zijkant. Dit is niet de essentie van de Orthodoxie. Het enige wat we nodig hebben, is een antimension. Dit is een doek van de graflegging van Christus met een handtekening van onze bisschop (of van zijn voorgangers), zodat we daar de Liturgie mogen vieren. Deze antimension hebben; dus we kunnen beginnen.

Nu kunnen we een nieuwe parochie oprichten. Nou ja, nieuw ??? Zoals in het begin stond, was het de wens van “oude” parochie om in een ander kerkgebouw de parochie voort te zetten. Nu een vrijstaand kerkgebouw is gevonden, en V. Johan als een roepende in de woestijn wilt beginnen, zijn er tekenen dat de “oude” parochie van Kollumerpomp langzaam weer tot leven wilt gaan komen in deze “nieuwe” parochie. Aartspriester Nikolaas heeft samen met zijn vrouw Matoeschka Johanna een steen gelegd, waar V. Johan op verder mag bouwen. Vanuit praktisch oogpunt is deze “nieuwe” parochie als een soort dependance aan de parochie van Breda gehangen. Als de tijd rijp is, dan zal deze “nieuwe” parochie op eigen benen staan, en zelfstandig verder gaan.

Deze “nieuwe” parochie krijgt een nieuwe naam: Orthodoxe parochie van de Heilige Ludger. De H. Ludger (742- 26 maart 809) was een Friese missionaris en rooms-katholieke bisschop. Hij was een 8e-eeuwse missionaris in het gebied der Friezen. Doordat de H. Ludger een heilige was voor de scheiding der kerken, is het ook een heilige van de Orthodoxe Kerken. Eerlijk toegegeven: de Rooms-katholieken liggen niet echt lekker bij de Friezen. Dit kunnen we al zien bij de H. Bonifatius; hij heeft er zeer zware hoofdpijn aan overgehouden. Maar waarom dan deze keuze? Priester Johan zou dan zeggen: Het was een Fries; hij was er één van ons. Aartspriester Josef zou zeggen dat hij een zeiler was, omdat hij zelf ook zeilt. De H. Ludger ging altijd per zeilboot naar Utrecht om met de Aartsbisschop te overleggen.

 

Het leven van de H. Ludger:

Ludgers grootvader Wursing was een Friese edelman, die voor koning Radboud naar Luik was gevlucht. Daar kwam hij in aanraking met het christendom, en bekeerde zich tot dit geloof. Zijn zoon Thiadgrim trouwde met Liafburg, een vrome christen van Friese adel en uit dit huwelijk werd Ludger geboren.

In 777 begon Ludger zijn apostelwerk in Deventer. Hier herbouwde hij de door de Saksen verwoeste kerk van Sint Lebuïnus. In een droom zou een engel hem de plek van het graf van Lebuïnus hebben gewezen en daarop bouwde hij de nieuwe kerk. Zijn werkzaamheden breidden zich uit naar het noorden, tot in de verste uithoeken van het Friese Zeerijk. Aan het eind van iedere zomer zeilde hij vanuit Stavoren naar Utrecht om daar tijdens de herfstmaanden les te geven aan de kloosterschool.

Zijn voorgangers, met name Bonifatius, hadden weinig succes geboekt in de noordelijke streken; Bonifatius was in 754 bij Dokkum gedood. Ludger had echter het grote voordeel dat hij de landstaal sprak. In 805 werd hij door de aartsbisschop van Keulen, Hildebold, als eerste bisschop van Münster ingewijd.

Al vanaf 796 liep de H. Ludger rond met plannen voor de stichting van een benedictijnenklooster. In 796 stichtte Ludger een abdij in Werden, thans een stadsdeel van Essen, aan de Ruhr. Om van dit klooster een centrum van beschaving en geleerdheid te maken, gaf hij al zijn bezittingen aan het klooster. De bouw van het klooster was ook verbonden aan een wonder. Het ondoordringbare woud aldaar leek ongeschikt voor de bouw van een klooster, maar direct na aankomst werden de bomen ‘s nachts op miraculeuze wijze neergehaald en kon de bouw beginnen. Eén boom was blijven staan, daar wilde Ludger uiteindelijk begraven worden. De boom naast het klooster werd na zijn dood in 809 inderdaad zijn laatste rustplaats. Later werd zijn gebeente gelicht en vereerd. Nog altijd is in het klooster Werden het vrijwel complete skelet van de heilige bewaard.

Een belangrijke rol in de verbreiding van Ludgers bekendheid heeft de genezing van de blinde bard Bernlef gespeeld. Tijdens een van zijn reizen door het Groningerland ontmoette Ludger de dichter in Helwerd. Hij trachtte Bernlef tot het christendom te bekeren. Bernlef zou daarop tegen Ludger hebben gezegd: “Als uw God zo machtig is, toon mij dan een teken”. Ludger legde daarop zijn handen op de ogen van de bard en sprak een gebed uit, waarna de blinde man weer kon zien. Het verhaal van deze genezing zou als een lopend vuurtje rond zijn gegaan.

 

Troparion:  t.4

Als een regel van geloof, * en een voorbeeld van zachtmoedigheid, *

heeft de waarheid uwer daden u aan uw kudde getoond. *

Daarom zijt gij door nederigheid groot, * en door armoede rijk geworden, *

Vader en Hogepriester Ludger, ** bid tot Christus God onze zielen te redden.

 

Kondakion t.2

Goddelijke Roeper, Bazuin van de Geest, * en Planter van het geloof, *

Uitroeier van het bijgeloof, * Beminde der heilige Drie-eenheid, *

Grote Vader, Hiërarch Ludger, * gij die voor God staat met de Engelen, **

bid zonder ophouden voor ons allen. –