Laatste nieuws:
KERSTBOODSCHAP 2018 Z.Em. Johannes v. Charioupolis »
KERSTBOODSCHAP 2018 Patriarch Bartholomeos I »
Ziekenhuisopname Matoeschka Johanna (Inola) Sikora »
Pinksterboodschap 2017 Z.Em. Aartsbisschop Johannes »
Paasboodschap 2017 Patriarch Bartholomeus I »
Nieuwsarchief »
 

KERSTBOODSCHAP Patriarch Bartholomeos I

Patriarchal Proclamation of Christmas 2017: http://www.ec-patr.org/docdisplay.php?lang=en&id=2375&tla=en

Πατριαρχικὴ Ἀπόδειξις ἐπί τοῖς Χριστουγέννοις (2017): http://www.ec-patr.org/docdisplay.php?lang=en&id=2375&tla=gr

 

BARTHOLOMEUS

Door Gods genade Aartsbisschop van Constantinopel – Nieuw Rome en Oecumenisch Patriarch aan de volheid van de Kerk:

Genade, Barmhartigheid en Vrede van de Redder Christus, die in Bethlehem is geboren

 

Geliefde broeders en zusters in Christus,

Beste kinderen,

 

Door Gods genade zijn wij opnieuw waardig bevonden het grote feest te bereiken van de geboorte van het goddelijk Woord in het vlees, die in de wereld gekomen is om ons “welzijn”[1] te schenken, vergeving van zonden, bevrijding van het gevangen zijn door de werken van de wet en de dood, om ons het ware leven en de grote vreugde te schenken, die “niemand ons kan ontnemen”[2].

1225nativity-xc001.jpgWij verwelkomen “de alvolmaakte God”[3] die “de liefde in de wereld heeft gebracht”[4], die “dichter bij ons komt dan wij dat tot onszelf zijn”[5]. Door de ontlediging daalt het goddelijk Woord tot de geschapen wezens af in een “onuitlegbaar en onbegrijpelijk mededogen” [6]. Hij “die door niets omvat kan worden” .wordt omvat door de schoot van de Maagd. De grootste bestaat in het minste. Dit is een groot chapiter van ons geloof, hoe de transcendente God “mens werd voor de mensheid”[7], terwijl Hij een “onuitspreekbaar” mysterie bleef. “Het grote mysterie van de goddelijke Vleeswording blijft altijd een mysterie”[8].

Deze vreemde en paradoxale gebeurtenis, “die eeuwen en geslachten lang verborgen is geweest”[9], is de bron van de gave van de menselijke vergoddelijking. “En de behoudenis is in niemand anders, want er is ook onder de hemel geen andere naam aan de mensen gegeven, waardoor wij moeten behouden worden.”[10]

Dit is de hoogste waarheid over de redding: dat we Christus toebehoren, dat alles in Christus is verenigd., dat onze bederfelijke natuur in Christus wordt vernieuwd. Het beeld wordt hersteld en de weg naar de gelijkenis wordt voor alle mensen geopend. Door de menselijke natuur aan te nemen, bewerkstelligt het goddelijk Woord de eenheid van de mensheid door een gemeenschappelijke goddelijke voorbestemming en redding. En niet alleen de mensheid wordt gered, maar de gehele schepping. Net zoals de val van Adam en Eva de hele schepping beïnvloedt, zo raakt ook de Vleeswording van de Zoon en het Woord van God de hele schepping. “De schepping wordt als vrij beschouwd toen diegenen die eerst in duisternis verkeerden kinderen van het licht werden.”[11]. Basilius de Grote roept ons op de heilige geboorte van Christus te vieren als het “gemeenschappelijke feest van de gehele schepping”, als de “redding van de wereld, de geboortedag van de mensheid[12]”.

Nogmaals, de woorden dat “Christus is geboren” worden helaas gehoord in een wereld vol geweld, gevaarlijke conflicten, maatschappelijke ongelijkheid en minachting voor fundamentele mensenrechten. In 2018 is het zeventig jaar geleden dat de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens werd aangenomen, die, na de verschrikkelijke ervaring en verwoesting van de Tweede Wereldoorlog, uiting gaf aan de gemeenschappelijke en edele idealen die alle volkeren en landen zonder enig voorbehoud moeten eerbiedigen. Het veronachtzamen van deze Verklaring gaat echter door, waarbij verscheidene misbruiken en opzettelijke misinterpretaties van de mensenrechten de eerbied en verwezenlijking ervan ondermijnen. We gaan òf door met niet te leren van de geschiedenis òf willen daarvan niet leren. Noch de tragische ervaring van geweld en de afbreuk van de menselijke persoon, noch de verkondiging van edele idealen hebben de voortzetting van agressie en oorlog, en de verheerlijking van macht en de uitbuiting van de ene mens door de ander, kunnen voorkomen. Evenmin hebben de overheersing van de technologie, de buitengewone successen van de wetenschap en de economische vooruitgang de sociale rechtvaardigheid en de vrede gebracht, die we zo wensen. In plaats daarvan is de rijkdom van de rijken toegenomen en de globalisering verwoest de voorwaarden voor sociale samenhang en harmonie.

De Kerk kan deze bedreigingen van de menselijke persoon niet negeren. “Er is niets zo heilig als een menselijke persoon, wier natuur God Zelf heeft gedeeld.”[13] Wij strijden voor menselijke waardigheid, voor de bescherming van de menselijke vrijheid en rechtvaardigheid, ons daarbij realiserend dat “de ware vrede van God komt,”[14] dat het transcendente mysterie van de Vleeswording van het goddelijk Woord en de gave van de menselijke vergoddelijking de waarheid over vrijheid en de goddelijke bestemming van de mensheid openbaart.

In de Kerk ervaren we vrijheid door Christus, in Christus en met Christus. En de echte top van deze vrijheid is de plaats van de liefde, die “niet zichzelf zoekt”[15], maar “ontspringt aan een rein hart”[16]. Wie van zichzelf afhangt zoekt zijn eigen wil en heeft aan zichzelf genoeg – wie vergoddelijking nastreeft door zichzelf, en zichzelf gelukwenst – draait alleen om zichzelf en zijn individuele eigenliefde en zelfgenot heen. Zo iemand ziet anderen alleen als een onderdrukking van zijn individuele vrijheid. Daartegenover is vrijheid in Christus altijd gericht op de naaste, altijd gericht op de ander, en spreekt altijd de waarheid in liefde. Het doel van de gelovige is niet zijn of haar rechten veilig te stellen, maar veeleer “de rechten van Christus te volgen en te vervullen”[17] in een geest van nederigheid en dankbaarheid.

De waarheid over het leven in Christus, over vrijheid als liefde en liefde als vrijheid, is de hoeksteen en de waarborg voor de toekomst van de mensheid. Wanneer we op dit  geïnspireerde ethos bouwen, zijn we in staat de grote uitdagingen van onze wereld aan te gaan, die niet alleen ons welzijn maar ook ons overleven zèlf bedreigen.

De waarheid over de “God-mens” is het antwoord op de hedendaagse “mens-god” en het bewijs voor onze eeuwige bestemming, zoals die verkondigd is door het Heilige en Grote Concilie van de Orthodoxe Kerk (Kreta 2016): ”De Orthodoxe Kerk plaatst tegenover de “mens-god” van de tegenwoordige wereld de “God-mens” als de ultieme maat aller dingen. We spreken niet van een mens die vergoddelijkt is, maar van God die mens geworden is. De Kerk openbaart de reddende waarheid van de God-mens en Zijn lichaam, de Kerk, als de plaats en manier van leven in de waarheid, terwijl zij de waarheid in liefde spreekt, en als deelname daaraan ook nu hier op aarde in het leven van de opgestane Christus.”

De Vleeswording van het goddelijk Woord is de bevestiging en overtuiging dat Christus persoonlijk de geschiedenis leidt als een reis naar het hemelse koninkrijk. Natuurlijk is de reis van de Kerk naar het koninkrijk, dat niet gescheiden of onafhankelijk van de historische realiteit, of de tegenstrijdigheden en avonturen daarvan, wordt verwezenlijkt, nooit zonder moeilijkheden geweest. Desalniettemin getuigt de Kerk te midden van deze moeilijkheden van de waarheid, en oefent er haar heiligende, pastorale en verheerlijkende missie uit. “De waarheid is de zuil en de bevestiging van de Kerk… De zuil van de wereld is de Kerk… en dit is een groot mysterie, een mysterie van goddelijkheid.”[18]

 

Broeders en zusters, kinderen in de Heer, laten we samen – met de genade van het goddelijk Woord, dat in ons woont, als ook met het plezier en de volheid van de vreugde – de feesten van de Twaalf Dagen van Kerstmis vieren. Vanuit het Fanar bidden wij dat onze Heer en Redder, die vleesgeworden is uit mededogen voor alle mensen, in dit komende jaar ieder van u fysieke en geestelijke gezondheid moge schenken, samen met vrede en liefde voor elkander. Moge Hij Zijn heilige Kerk beschermen en de werken van haar zielzorg zegenen voor de eer van Zijn allerheiligste en allermeest geprezen Naam.

 

bart200.jpgKerstmis 2017

Bartholomeus van Constantinopel

Uw vurig voorbidder bij God.




[1] Gregorius de Theoloog, Oratie XXXVIII, op Theofanie, namelijk de Geboorte van de Redder, iii, PG 36,313.

[2] Joh. 10:18.

[3] Doxastikon van de Apostichen van de Grote Vespers van Kerstmis.

[4] Nikolaas Cabasilas, Het Leven van Christus, vi, PG 150, 657.

[5] Ibid. vi, PG 150, 660.

[6] Johannes van Damaskus, Een Juiste Uitleg van het Orthodoxe Geloof, iii, 1 PG 94, 984.

[7] Maximus de Belijder, Verschillende Hoofdstukken over Theologie en Economie betreffende Deugd en Ondeugd, Eerste Eeuw, 12, PG 90, 1184.

[8] Ibid.

[9] Kol. 1:26.

[10] Hand. 4:12.

[11] Jambische Katavasia op het Feest van Theofanie, Ode VIII

[12] Basilius de Grote, Homilie op de Geboorte van Christus, PG 31, 1472-73.

[13] Nikolaas Cabasilas, Het Leven in Christus, vi, PG 150, 649.

[14] Johannes Chrysostomos, Over Korinthiërs 1, Homilie 1, 1, PG 61, 14.

[15] 1 Kor. 13:5.

[16] 1 Tim. 1:5.

[17] Theotokion, Apostichen “van de Ainoi”, 12 Oktober.

[18] Johannes Chrysostomos, Over 1 Timotheus, Homilie XI, PG 62, 554.