Laatste nieuws:
Ziekenhuisopname Matoeschka Johanna (Inola) Sikora »
Pinksterboodschap 2017 Z.Em. Aartsbisschop Johannes »
Paasboodschap 2017 Patriarch Bartholomeus I »
Brief Patriarch aan het begin Grote Vastentijd 2017 »
Kerstboodschap 2016 Z.Em. Aartsbisschop Johannes van Charioupolis »
Nieuwsarchief »
 

CATECHETISCHE REDE

EN OPENING VAN DE HEILIGE EN GROTE VASTEN

 

 + BARTHOLOMEOS

BIJ DE GRATIE GODS

AARTSBISSCHOP VAN CONSTANTINOPEL –  HET NIEUW ROME

EN OECUMENISCH PATRIARCH

MOGE DE GENADE EN VREDE VAN ONZE HEER EN VERLOSSER JEZUS CHRISTUS

EVENALS ONS GEBED, ZEGEN EN ABSOLUTIE

MET DE GEHELE VOLHEID VAN DE KERK ZIJN

 

 

Broeders en zeer geliefde en gezegende kinderen in de Heer,

 

Bij de gratie en de barmhartigheid van God treden wij vanaf morgen het strijdperk binnen van de heilige en Grote Vasten, de periode die voor de menselijke ziel het meest geschikt is om zich tot de Heer te wenden.

            Deze periode is een voortdurende stille overpeinzing van het geheimenis van God, dat zich elke dag ontvouwt, het geheimenis van het heil van het menselijk wezen. Daarom biedt de heilige vasten ons specifiek de gelegenheid om onze ziel opnieuw te bezielen en te reinigen. Zij wordt in deze periode van goddelijke aansporingen en van heiligheid geroepen om zich bewust te worden van het voorbijgaande en het zichtbare, om geleidelijk vooruitgang te boeken naar het grotere en het betere, naar het onzichtbare.

            Andreas van Kreta wendt zich in zijn Grote Canon op een bondige en levendige wijze tot zichzelf en tot elke ziel die pijn en kwellingen ondergaat door de verleidingen en afleidingen van het huidige leven. Terwijl hij het neerdrukkend gevoel deelt van de menselijke ziel die door de zonde gebonden is, roept de Heilige ongerust uit: “Mijn ziel, mijn ziel, sta op! Waarom slaapt gij?” Deze kreet roept op de vluchtigheid en de latente angst voor het einde van het aardse leven te beseffen: “het einde nadert en de verwarring neemt je te pakken”. Voor het onverwachte einde van het leven dat komt “gelijk een dief midden in de nacht”, doet de heraut van Kreta een oproep horen aan zichzelf en aan elke ziel, die lijdt en bezeten is door het gevoel van onveiligheid: “ontwaak”, dus “opdat Christus God je moge sparen, Hij Die overal aanwezig is en alles vervult”.

            Gedurende deze tijd van boetedoening roepen de leer en de stem van de orthodoxe kerkvaders ieder van ons op te beseffen “wie wij zijn, waar wij staan en waar wij heengaan”, d.w.z. op wie wij ons richten. Om de ijdelheid van het voorlopige leven te voelen en “al onze vrijwillige en onvrijwillige overtredingen, die wij in woord of daad begaan hebben, bewust en onbewust , met al onze zintuigen begaan hebben” te berouwen, om te berouwen dat wij niet volgens het evangelie en de wet van de genade van Christus gewerkt hebben, en weer tot onszelf te komen. Pas dan zullen we barmhartigheid en genade vinden. Pas dan zal de Heer, die de nieren en harten doorvorst, medelijden met ons hebben, Hij Die elke heimelijke menselijke gedachte kent. Pas dan zal Hij ons onze onrechtvaardige gedachten, die ons ertoe aanzetten tevergeefs en nutteloos te handelen, niet toerekenen.

            De strijd die zich voor ons opent bestaat over het geheel hieruit ons te zuiveren en ons opnieuw te bezielen, uit berouw te hebben. Door de boetedoening, d.w.z. de heldere kennis van onze staat, en door de biecht wordt ons leven gekroond met “de vergeving van de zonden, de gemeenschap van de Heilige Geest, en de vervulling van het Koninkrijk der Hemelen”. Voor degene die boete doet is tot zichzelf komen zich bewust worden (zie 2 Kor. 1:12; Rom. 2:15). Het bewustzijn is een gave van God.

            Broeders en kinderen in de Heer,

            Wij, orthodoxe christenen zijn geroepen om de periode van de heilige en grote Vasten te beleven als een tijd die bedoeld is om ons geweten te reinigen en opnieuw te bezielen, als een moment van eeuwigheid van onze orthodoxe identiteit. Anders gezegd, wij worden geroepen te leven en samen te zijn met Christus, om kerkelijk en geestelijk te leven. Want alleen in het leven in Christus kan ons geweten tot zichzelf komen en verder te komen op het gebied van de ware vrijheid en van de onfeilbare criteria om rust en verlossing te verkrijgen.

            Aan het begin van deze gezegende periode brengt de Oecumenisch Patriarch en onze Moeder de heilige Grote Kerk van Christus een bezoek aan iedere christelijke orthodoxe ziel, die zucht onder de last van het gewicht, dat de waarden, het genot van het vlees en de genoegens van deze wereld niet kunnen wegnemen. Zij zetten gezamenlijk koers en bundelen hun gebeden tot “de Koning der koningen, de Heer der heren, Die naderbij komt om geofferd en gegeven te worden tot voedsel der gelovigen”. Verleen het, Heer, aan de orthodoxe gelovigen om in vrede en boetvaardigheid deze gezegende periode en het strijdperk dat voor hen ligt door te trekken: “schenk ons genade, versterk ons om de reis wakend te voleinden, en ons op edele wijze te spoeden naar de glorierijke dag van Uw Opstanding, in vreugde en de overwingingskrans dragend om de Opstanding voortdurend te prijzen” (zie het gedicht van Theodorus, Triodion)

            Terwijl wij u op vaderlijke wijze zegenen, zeer geliefde en trouwe kinderen van de Moeder Kerk, met u verenigd in gebed en smeking, roepen wij over allen de kracht van het heilig en levendmakend Kruis af, evenals de voorspraak van onze Vrouwe, de Moeder Gods, van de engelen en heiligen, om waardig te mogen zijn aan onze roeping en als orthodoxen te leven, en om ons zo te mogen verheugen in de zaligheden en glorie van de Opstanding van de Heer, aan Wie toekomt lof, macht, aanbidding en dankgebed, nu en altijd en in de eeuwen der eeuwen. Amen.

 

Heilige en Grote Vasten 2017

+ Bartholomeus van Constantinopel

Vurig voorspreker van u allen bij God